Słowo się rzekło…
W dniu dzisiejszym wręczono uczestnikom anielskiego konkursu obiecane nagrody.
Cichy szum ekscytacji, wypatrujące minki dzieci, zamyślenie lekko krytyczne mam…. Tak zaczęło się nasze niespodziankowe popołudnie.
Cóż innego mogłoby być nagrodą jak nie … Aniołowie właśnie :)
Mamy nadzieję, że nasi milusińscy kiedyś po przeminięciu kryzysów życiowych ich rodzin z miłym ciepłem w sercu wspominać będą pobyt w naszym domu. Niechże te obrazki będą pamiątką tych „lepszych” wspomnień, a zawarte na nich wizerunki Aniołów Stróżów pomogą pamiętać, że w każdej życiowej sytuacji nie pozostajemy sami. Oto przyjaciół dał nam Bóg:)
Anielski KONKURS...
Dziś do Centrum Kryzysowego przyleciały Anioły.
Zaprosiliśmy je organizując konkurs pod tytułem: „Co robi Twój Anioł Stróż?’
Odzew był absolutnie nadzwyczajny. Maleńkie dziecięce rączki późnym popołudniem zabrały się do plastelinkowych wyklejanek.
Pomysły i stylizacje powalały nas na kolana i do radosnego współprzeżywania tych pięknych chwil. „A czemu nie zielone włosy? To Anioł nowoczesny!” „Czerwonolicy???? No przecież Indianie mają także własnych Aniołów!” „Kotek! Ach co tu robi kotek?- To przecież Koci Anioł Stróż”….
Wszystkim dzielnym mamom kręcącym plastelinowe wałeczki i ugniatającym sukienki z kolorowej masy - składamy piękne podziękowania za pomoc małym artystom.
Nagrody dla lepiących pociech będą oczywiście też.
Wręczymy je w dniu wspomnienia Archanioła Gabriela – 26 lipca.
Wakacyjne grillowanie
Zaczęło się od gościa. Wyjątkowego… bo odwiedziła nas dawna mieszkanka Centrum Kryzysowego. Szukając wsparcia i dobrego słowa…
Po dłuższej rozmowie wiedząc, że dziś mamy w planach wakacyjne grillowanie wraz z mieszkankami zaprosiłyśmy Panią z dziećmi do wspólnego posiłku.
„Czas na obiad” – takie hasło zakłóciło zabawy dzieci w Centrum Kryzysowym na świeżym powietrzu.
A samo hasło jak i obiad to zwiastun wielkich pyszności, które zostały przygotowane przez mamy. Kiełbaski, paróweczki, kaszanka... pyszne warzywa, świeże pieczywo.
Piątkowe popołudnie zaliczanym do wyjątkowo udanych !!!
Wieczór z filmem…
A właściwie wieczór wypełniony pięknym, uwodzicielsko-sensualnym i okrutnym jednocześnie dokumentem, który zabrał nas w podróż do Chin, Tybetu, do serca Afryki, japońskich metropolii i południowoamerykańskich lasów, by zobaczyć świat w ciągłym ruchu. Życie i śmierć, naturę i kulturę, miasto i dziką przyrodę – ich obrazy splatają się w opowieść o przepoczwarzającym się świecie. „Samsara” Rona Fricke'a uświadamia, że na Ziemi są wciąż miejsca dziewicze, cuda natury nietknięte przez cywilizację, która rozrasta się w szybkim tempie konsumując więcej i więcej… To wizualne uniesienie najwyższej próby, bogate w zdumiewające detale i niesłychanie żywe kolory, stymulująca umysł, która skłoniła nas do refleksji na długo po wspólnym seansie wprawiając nas w nostalgiczny nastrój pobudzając do długich rozmów nad sensem istnienia.
Nie pozostawajcie same...
Nasz Gość Specjalny prowadził dziś konferencję na temat osamotnienia i poczucia bezradności. Ten temat czy raczej postawa dotyka czasami nas wszystkich. Dlaczego jest tak ważny? Na czym polega destrukcyjne działanie takiej postawy? O tym wszystkim mogły dziś usłyszeć nasze mieszkanki. Nasza dzisiejsza prelegentka przedstawiła niezwykłe szerokie spektrum konsekwencji: indywidualnych, moralnych, społecznych oraz duchowych, które powstają, gdy przyjmujemy postawy „wykluczające”. Mogłyśmy usłyszeć mocne przykłady, których także doświadczamy w swojej codzienności. Jasne wskazania na istotne cele. Czy je przyjmiemy? Czy chcemy skierować nasze spojrzenie na najważniejsze? Taką refleksją kończyło się nasze spotkanie.
…a co najważniejsze, już umówiłyśmy się na następne. Z uśmiechami - mieszkanki Centrum Kryzysowego a potem ich małe pociechy przytulały się do Pani Eli ściskając ją na pożegnanie bardzo serdecznie.
Warsztaty z Gościem Specjalnym
Dnia 18.07.2018 roku o godzinie 16:00 w Centrum Kryzysowym zjawi się Gość Specjalny. Poprowadzi warsztaty przeciwdziałania poczucia osamotnienia i bezradności u ofiar przemocy.
Wieczór z filmem…
Zbliżał się wieczór. Z kuchni dochodził zapach pizzy a na stole czekały słodkości. Mieszkanki jak za czasów młodości nałożyły sobie maseczki i w cudownym nastroju rozpoczęłyśmy seans filmowy. „Jedz, módl się, kochaj" to film, który oglądałyśmy wspólnie z mieszkankami, to film, który mówi o tym, co może się zdarzyć, kiedy bierzemy odpowiedzialność za nasze własne zadowolenie z życia. Mówi również o przygodach, jakie mogą się przydarzyć kobiecie, która nie chce już dłużej starać się powielać utartych wyobrażeń. „Zaskoczenie, śmiech, wzruszenie” tak mogłybyśmy podsumować wieczór, który został zorganizowany w Centrum Kryzysowym. Wieczór pełen przemyśleń. I jeszcze długich rozmów po… „Jedz, módl się, kochaj" to film, który oglądałyśmy wspólnie z mieszkankami, to film, który mówi o tym, co może się zdarzyć, kiedy bierzemy odpowiedzialność za nasze własne zadowolenie z życia. Mówi również o przygodach, jakie mogą się przydarzyć kobiecie, która nie chce już dłużej starać się powielać utartych wyobrażeń.
Racuchy z jabłkiem – smaki dzieciństwa
Czyli złociste, chrupiące placuszki, z miękkim, ciepłym jabłkiem w środku, w dodatku posypane cukrem pudrem… Smak, kolor, aromat – to wszystko tworzy niepowtarzalną kompozycję smaków, które naszym mieszkankom przypomniały dzieciństwo a dzieciom sprawiły wiele radości. Było pysznie!
Sprawy ważne
Dziś, w dniu Św. Benedykta odwiedził nas w Centrum Kryzysowym Opiekun Duchowy Ks. Rektor Wojciech Wójtowicz. Obecne na spotkaniu Panie były bardzo wsłuchane w słowa katechezy, a dziewczynki chętnie wypowiadały się na podejmowane tematy. Wiele świadectw, nieraz bardzo poważnych, przetykałyśmy pysznym sernikiem. Duch radości w opowieściach Opiekuna Duchowego Centrum wzmocnił nasze serca, a wspólny Różaniec sprawił, że każda z obecnych osób poleciła swoje najważniejsze intencje Bogu.
What is missing?
Zabawy ruchowe to integralna część dzieciństwa i najbardziej atrakcyjne narzędzie do nauki języka angielskiego. Dlatego postanowiliśmy uczyć się nowych angielskich słów dzięki zabawie ruchowej „What is missing?”. Na sygnał osoby prowadzącej „Close your eyes”, dzieci zamykały oczy, a następnie otwierały je i poszukiwały ukrytych przedmiotów. Po odnalezieniu poznawały i zapamiętywały ich nazwę.
